De halve Marathon van Monster/BDO-loop

Vooruitzichten en ervaringen van de atleten

De halve Marathon van Monster/BDO-loop

Berichtdoor Judith » zo 27 okt 2013, 14:57

Gisterenavond was ik zo kapot na de halve marathon van Monster, dat ik een stukje schrijven op het forum even tot vandaag uitgesteld heb ;) !

Na een heerlijke week vakantie in Winterswijk, ging ik gisteren uitgerust naar Monster. Na het inschrijven zijn we met zijn vieren (Jos, Romy, Rijk en ik) gaan inlopen. Vervolgens gingen we richting startvak. Daar was ook Carla, die ons vandaag kwam coachen. Romy en ik besloten om te proberen met een groepje AVW-ers mee te gaan, die 4.40 op de weg wilden lopen en af wilden zakken naar 5-vlak op het strand.
Vlak voor het startschot klonk, kwam ik erachter dat mijn horloge op de standby-stand stond, dus ik stond lekker te klooien met mijn horloge toen we mochten starten. Na ongeveer 100 meter kon ik mijn horloge aanzetten en begonnen we aan het eerste stuk; zo'n 6,5 km door de duinen. Dit ging heerlijk! We liepen tussen de 4.30 en 4.40 per km. Romy liep al snel een stukje van ons weg en ik besloot haar te laten gaan. Ik had geen zin om me in het eerste stuk al kapot te lopen. Bovendien moest het ergste nog komen: 9 km tegenwind op het strand...
Ik liep in een groepje met Jos en Ruud Wessels en dit beviel goed. René kwam voorbij en tikte me op mijn rug en wenste me succes. Ook hij ging voor de halve. Vlak voor we het strand opdraaiden, dook Jos even de bosjes in. Ik verwachtte hem op het strand wel weer te zien en liep met Ruud mee het strand op.
Dat het een zware wedstrijd zou worden, wist ik bij voorbaat al. Lopen over het strand is pittig. En inderdaad; het viel niet mee! Het waaide hard (stormde bijna) en we moesten zeer regelmatig stukken door het mulle zand lopen. En dan is 9 km lang! Ik merkte dat ik regelmatig blikken op mijn afstandsmeter wierp om te kijken hoe lang we nog door moesten lopen op het strand.
Ik zag dat mijn tempo flink daalde en toen er op een gegeven moment een kilometer van 6-vlak voorbij kwam, snapte ik niet waar Jos bleef. Die had ons nu toch wel weer bij moeten kunnen halen? Achteraf bleek dat hij inderdaad niet ver achter ons liep, maar het zo zwaar had, dat hij na 10 km richting finish is gegaan. Ik volgde Ruud nog steeds, maar die moest na verloop van tijd 'even gaan zitten'. En toen liep ik dus ineens 'alleen'. En dan wordt het dus een mentale strijd... Ik probeerde aan te haken bij groepjes, dat lukte niet, kreeg een 'bijna-kramp-gevoel' in mijn kuit en vervolgens ga je denken 'waarom doe ik dit in godsnaam?' Toen heb ik mezelf eens flink toegesproken: 'Kom op, zeg! Je hebt de marathon gelopen en wil dadelijk in april weer, dus lopen zal je!!!' Er kwam een meneer in het rood voorbij en het lukte me om bij hem aan te haken. Mijn tempo ging weer omhoog richting de 5.30. Niet wat ik gepland had, maar dat interesseerde me niet meer zo. Het ging nu om uitlopen.
Eindelijk, daar kwam na 15.5 km (9 km zand), de strandopgang. Heerlijk om te zien, maar je moet wel nog even van dat strand af zien te komen. Dat was ploeteren en dan zet je je voeten weer op een stuk verharde weg. Oh, wat een verademing! Niet dat het tempo enorm omhoog ging, maar het was heerlijk om niet meer weg te zakken met je voeten. Bovendien kregen we hier ook meewind.
Het was nog zo'n 5.5 km en ik was kapot. Ik werd ingehaald door drie dames, waarvan er zeker één, misschien twee, bij mij in de leeftijdscategorie zaten. Ik had totaal geen puf meer om er achteraan te gaan. Gelukkig stond Carla een paar kilometer voor de finish langs de weg en fietste het laatste stuk met me mee; 'zeg maar niets en loop maar door!' En ik maar kijken naar die fiets zonder bagagedrager. Haha, maar goed ook, anders was ik achterop gaan zitten ;) !
Ik ben zelden zo blij geweest als toen ik Carla hoorde zeggen 'nog een kleine 400 meter!' En ja hoor, daar was de finish. Gelukkig stond Romy daar met drinken en kon ze me een soort van opvangen, want ik stond even te draaien op mijn benen.

Mijn tijd? 1.52.33... Dat gaat nergens over, maar het gevoel dat ik me hier doorheen geknokt heb, maakt een hoop goed!
En dan hoor je 's avonds dat je vierde was in je categorie en ga uiteraard denken 'verdorie, was achter die meiden aan gegaan de laatste kilometers!' Maar het zat er echt niet in, ik zat stuk op dat moment.

En Romy; meid, diep RESPECT!!! Een supertijd en een tweede plek!!!
Judith
 
Berichten: 69
Geregistreerd: za 30 apr 2011, 15:52

Keer terug naar Wedstrijden

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Bing [Bot] en 1 gast

cron