Westlandmarathon

Vooruitzichten en ervaringen van de atleten

Westlandmarathon

Berichtdoor marja » ma 26 mei 2014, 11:44

Tja, wat kan ik er van zeggen..
Begin maar gewoon bij het begin.
Goede voorbereiding met alles, lekker in vorm, zin in, zo stond ik aan de start. Beetje zenuwen naar niet zoveel meer als ik normaal bij een wedstrijd heb. Romy, Kim en ik van start en bleven bij elkaar in het begin. Wist dat de luchtvochtigheid te hoog was vandaag en 20 graden voor een marathon te warm en had de eerste km al een droge keel! Gingen de eerste km's wat te snel, maar ach, dat was genieten zeg met al die mensen langs de kant. Bij 10 km liep Romy langzaam naar haar eigen race en ik zag dat we toen 5.30 gingen lopen en vond dat wel ok. Bij de 18 km stond Marco met spullen maar wilde niets, ging toen al zwaar. Zag de eerste al gaan wandelen bij 16 km.De mat over op de 21 km , toen wilde ik stoppen maar zei tegen mezelf kom op doorgaan, maar bij zo'n 22 km toch maar even wandelen en drinken en weer verder. Toen zag ik Carla en wilde alleen nog maar water!! Goh wat had ik het warm!
En weer verder langs het bos, van een mevrouw water gekregen die op de fiets was en zag dat ik het niet trok. Toen dacht ik als ik nu niet doorga ga ik mijn tijd niet neer halen, ik moet zo snel mogelijk naar Ton (haas), nog even wat water bij de post, waar Christiaan stond, en daar ging ik weer vol goeie moed! Bij de 25 km opeens kramp in de kuit!! Auwwww rekken, doordribbelen en tjak, weer!!! F.ck! Zag Ton aan komen lopen en weer kramp! Zei tegen hem dat het geen zin had zo en baalde zo erg, maar Ton zei: ik ben hier niet voor niets gekomen ik ben hier voor jou, zet die tijd uit je hoofd, en gaan hem gewoon uitlopen, en niet negatief denken! Pffff dat is moeilijk hoor kan ik je zeggen.. Dus doorgaan,verderop stond Danny en Carla, weer kramp en rekken en even tieren en gezegd dat ze Marco maar moest waarschuwen dat ik niet de 4 uur ging halen! En maar weer door naar ' s'gravenzande, denk dat er om de km kramp in schoot en zocht dan een paal om te rekken, nam weer wat vocht en dribbelde maar weer verder. Met mijn luchtwegen was niet veel mis want ging niet snel en wilde tegen iedereen wel wat zeggen, maar Ton was streng ;-) en zei dat ik mijn krachten moest sparen. 1x kreeg ik kramp maar mocht ik niet strekken van Ton omdat we gefilmd werden!! :-) daarna maar gedaan. Bij de Maasdijk ook leuke toeschouwers en kon nog lachen en genieten ook al baalde ik nog steeds. Bij de 40km liep ik mijn 4 uur rond...:-( de heuveltje kon ik allemaal niet meer op zonder kramp dus die werden gewandeld. De laatste 500 meter, je wilt zo graag harder maar het gaat gewoon niet, kramp schiet er weer in! Toen zag ik mijn meiden en liep met ze hand in hand strompelend over de finisch!! Hand van de burgemeester ( die moest heel even wachten want weer kramp:-), toen medaille omgekregen van mijn schoonmoeder. Daarna alleen maar genoten en gebaald van alles en iedereen, was heel dubbel.. 4.15 was niet wat ik kan en wilde maar alles erom heen, de bloemen de kaarten de berichtjes de supporters, en ja ik heb hem uitgelopen, en weet ook dat mijn volgende marathon in de winter zal zijn ;-), thuis was alles versierd en hoefde even niets te doen. Schoenen uit, auw, bal van mijn voet kapot en blaar en die kuiten stonden op springen. Lekker douchen, had niet veel honger dus weinig gegeten, wel mee geweest om de hond uit te laten, maar liep niet zo snel! :-) kon niet in slaap komen door mijn kuiten en stond paar keer naast mijn bed te strekken! De day after: trap af gaat goed, niet echt veel meer spierpijn dan de lange duurlopen, bal vd voet wel last van, en zijkant van mijn knie doet zeer. Trouwens door je hurken gaan gaat ook niet echt soepeltjes! :-)). Wil ik nog een marathon lopen? Ja, het liefst volgende week al! Dan zonder kramp graag, zo'n 15 graden, en lage luchtvochtigheid! Ton nogmaals bedankt voor het hazen en je steun, alle Ophorstrunners die er bij waren, mijn lieve gezin, en alle supporters die er bij waren, en voor alle bloemen, kaarten en berichtjes. Nu op naar de volgende en onder de 4 uur! :-)
marja
 
Berichten: 15
Geregistreerd: za 30 apr 2011, 10:16

Re: Westlandmarathon

Berichtdoor Romy » ma 26 mei 2014, 16:10

Voor mij lag de marathon wat anders.. Een schema, tja daar begint het al. Heel eerlijk gezegd zag ik daar al een beetje tegenop, ieder weekend zoveel trainen :shock:
Ik ben goed in plannen maar soms werd het wel een beetje teveel. Dag in en dag uit werken, paardjes, trainen.
Dus hier en daar heb ik wel wat gesmokkeld met de trainingen, rust week van 22 km was voor mij geen rust die liep ik dan gewoon niet en soms dacht ik ook weleens als ik nu alvast zoveel kilometer loop heb ik het alvast maar gehad ;)
Had veel respect voor Marja die wel alles zo netjes deed!!
Zo'n 3 weken van te voren droomde ik al raar over de marathon, was Marja kwijt op de route of was het een wedstrijd waarbij we tussenstops hadden in restaurants waarbij we zo snel mogelijk pasta's moesten eten en weer verder moesten lopen maar ik steeds te laat was met eten en vervolgens de route weer niet wist..Zo had ik er nog wel een paar!
De laatste twee /drie dagen voor de marathon sliep ik best goed en had ik geen gekke dromen meer.
Gister was het dan zover, Marja en ik waren vrij rustig en niet echt zenuwachtig, daarin tegen was dat bij Marco en mijn moeder wel heel anders!
Bij de start werd ik wel zenuwachtig :roll: stond maar te wiebelen op mijn benen.
Het startschot ging en wenste Kim en Marja nog gauw succes. We bleven de eerste kilometer bij elkaar en dat liep eigenlijk best lekker!
langzamerhand ben ik iets harder gegaan en het bleef lekker voelen, tussendoor steeds uit mijn flesjes gedronken en af en toe een winegum erin.
Bij de 15 km nam ik mijn eerste knijpfruit, onderweg twee lege flesjes aan Carla gegeven om bij te laten vullen die ik later weer op de route terug kreeg. Zodra ik een honger gevoel kreeg nam ik gauw een winegum, water en een knijpfruit.
Verder heb ik eigenlijk helemaal nergens aan gedacht en genoot ik alleen maar van al het publiek en supporters langs de weg. In 's-Gravenzande begon ik mijn heupen flink te voelen maar dacht 'niet aan denken en doorlopen' Rijk kwam bij het 30 km punt naast mij lopen en zei dat hij water, sportdrank en winegums bij zich had. Ik begon lekker terug te kletsen maar kreeg gelijk een standje ;)
Bij de 32 km kreeg ik soort van nog medelijden dat hij met een tasje in zijn hand liep, probeerde weer in de 'Zen' stand te komen zodat ik er niet meer aan ging denken.
Op de Poelkade zag ik veel mensen wandelen waaronder Sander van Zier running, ik riep nog even gauw zijn naam toen ik voorbij liep in de hoop dat hij zou aanhaken maar dat deed hij niet.
Bij de Opstalweg stond mijn oudste fan en had nog fut om erheen te lopen zodat ik hem een high five kon geven! Op het terrein van Olsthoorn had ik wel een feestje verwacht maar helaas had hij geen DJ staan :?
In die tussentijd reed José en mijn collega vlak achter mij richting de Heenweg en begonnen een heel gesprek :shock: dat kon ik even niet hebben omdat ik uit mij concentratie werd gehaald. (nogmaals sorry dat ik zo lelijk deed)
In de heenweg kreeg ik het zwaarder en zakte ik behoorlijk af. Halverwege de Laan van de Heilige Lambertus was er weer iemand die met haar goede bedoelingen haar man probeerde te supporten :x GEK werd ik ervan ! Voor ik het wist schoot het mijn mond uit.. "hou a.u.b. je klep dicht mevrouw!'' Toen ik haar man passeerde zei ik nog wel even sorry.
Vanaf dat punt dacht ik alleen maar Jippie we gaan naar huis, terug naar de finish :)
Mijn heupen deden ooww zo'n zeer maar wandelen was voor mij geen optie, er schoot ineens te binnen dat Judith weleens had verteld dat je dat beter niet kon doen dus dacht "blijven lopen Romy"
Bij ongeveer 40 km zat mijn opa weer op zijn rollator en oma op de uitkijk, poehhh toen kreeg ik wel een brok in mijn keel! :cry:
Maar zoals mijn opa altijd doet maakte hij een gebalde vuist en riep hij " niet opgeven, je bent er bijna!" je zou zowat nog bang van hem worden :lol:
Rijk vroeg of ik vanaf het tuincentrum Boers nog kon versnellen, dacht die is gek maar ja laten we het maar proberen, had tenslotte al genoeg lelijk gedaan tegen mensen.
Toen het doek FINISH in zicht kwam dacht ik "jaja ik ga hem halen die marathon" 50 meter voor de streep kwam mijn neefje Niels naast mij rennen en moest ik weer bijna huilen...Nee nee niet huilen, je moet je kwaad maken voor die eindstreep en dat deed ik :D
Ik was helemaal happy en zat in de buurt van mijn eindtijd die ik wilde.

Iedereen bedankt die langs te kant stond te klappen en aan te moedigen! Ik kreeg voor de marathon allemaal berichtjes met 'geniet ervan' :o
Ik dacht echt 'hoe kan je nou genieten als je F*cking 42 kilometer moet lopen?!?! Maar het is zowaar gelukt op twee incidentjes na dan ;)
Romy
 
Berichten: 12
Geregistreerd: ma 09 mei 2011, 09:54


Keer terug naar Wedstrijden

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron