Roparun 2016

Vooruitzichten en ervaringen van de atleten

Roparun 2016

Berichtdoor danny » do 28 mei 2015, 23:45

Vrijdagochtend zijn we vroeg vertrokken richting ossendrecht om daar de catering bus te laden en alle teamleden bij elkaar te laten komen. Vanuit daar zijn we naar Parijs gereden hebben daar heerlijk in een hotel geslapen om uitgerust aan de start te verschijnen.
De volgende ochtend ging de wekker al redelijk betijds om te gaan ontbijten en direct daarna naar het startterrein te vertrekken. Hier was het al een groot feest om met alle teams op een terrein te staan. We hebben hier de tent opgezet en daar werden en aantal lopers (en niet lopers) gemasseerd en hebben we met z'n alle nog een broodje gegeten voordat onze roparun echt zou beginnen. Nog even snel langs het team van mijn moeder die aan de andere kant van het grasveld stond en even succes gewenst. Daarna was het al redelijk snel tijd om naar het startvak te gaan en ons gereed te maken voor de start, maar eerst moeders nog even uitgezwaaid welke 14 minuten voor ons starten.

Vanaf de start zou de eerste 8 km ongeveer een run-bike-run stuk worden en dus waren we met z'n 5'en op de fiets gestapt voor het eerste stuk. Het eerste stuk was erg druk, door Parijs heen, veel verkeer en een aantal teams die steeds om je hen lopen. Na deze 8 km was de run-bike-run afgelopen en gingen de extra fietsen de auto op en gingen we op de 'normale' manier verder met wisselen (iedere loper loopt circa 2 km per keer). Dit zouden we dan circa 50 km volhouden aar dan team B op ons aan het wachten was om het stokje over te nemen. Het was een erg heuvelig stuk al gelijk de eerste 50 km, maar we hebben ons er goed door heen geslagen en hebben een mooie tijd kunnen lopen (en zelfs een beetje ingelopen op het schema). Zelf heb ik deze eerste serie een gemiddelde van 4.21 per kilometer gelopen.

Het was toen tijd om naar het rustpunt te gaan welke op een 40 minuten afstand rijden lag en welke vlak bij het volgende wisselpunt lag. Bij het rustpunt aangekomen waren de catering en masseuses al druk bezig met het eten maken, de bedden klaar zetten en noem maar op. We konden direct aanvallen! Na het eten had je de keuze om te proberen te gaan slapen, ik zelf ben wakker gebleven omdat het nog redelijk vroeg was en absoluut nog niet moe was. Maar natuurlijk ben ik nog wel even op de massagetafel gaan liggen om de benen te laten masseren. Daarna was het tijd om ons klaar te maken voor de eerste nacht shift. Dit is toch altijd even wennen, lopen in het donker en vraagt toch altijd wat meer aandacht. Waar staat de bus om te wisselen, want in het donker lijken alle bussen op elkaar met die lampjes..... gelukkig ging deze nachtshift prima, iedereen had lekker gelopen en het tempo lag nog steeds erg goed. Ik zelf liep deze tweede shift gemiddeld 4.18 per kilometer.

Het volgende rustpunt werd verzorgd door het andere team waar wij mee samen werkten, team sterk staaltje. We hadden hier pasta met een kippenpoot en gehaktbal te eten. Het eten hebben we hier allemaal snel opgegeten om direct naar bed te gaan en hier wat uurtjes slaap te pakken. Na 1,5 uur slaap werden we al weer gewekt dat we ons klaar moesten maken voor vertrek. Even snel opfrissen, schone kleding aan en hop de bus weer in op naar het wisselpunt. Deze derde shift begon 's ochtends vroeg en het was nog een beetje fris toen we begonnen met lopen, maar toen de zon erbij kwam werd het al snel warm. Ondanks de heuvels welke nog in deze serie zaten liep ik deze serie toch het snelst in gemiddeld 3.53 per kilometer. Iedereen in het team liep trouwens weer prima, want we bouwen langzaam een voorsprong op het schema op. Na deze derde shift was het weer tijd om naar het rustpunt te gaan welke door onze eigen catering werd verzorgd. De zon stond ondertussen hoog in de lucht te branden en de temperatuur liep op tot 21 garden celcius. Bij dit rustpunt ook heerlijk buiten gezeten om te gaan eten en bij te praten met iedereen. Op dit rustpunt konden we ook heerlijk douchen (dit kon niet op de vorige twee rustpunten) ook hierdoor friste je lekker op. Nog even met Claudia een rondje gelopen, en de beetjes laten masseren en toen was het tijd om aan onze vierde shift te beginnen.

De vierde shift zou de warmste shit worden, dat merkte we al nadat we de eerste twee kilometer hadden gelopen. We kwamen direct op en heel saai en slopend deel van het parcours, een enorm lange en rechte weg welke wij circa 20 kilometer moesten volgen, maar waar wel flinke heuvels in lagen die we op en af moesten lopen. Even hebben we de overweging gemaakt om de afstanden in te korten, maar omdat de benen dan waarschijnlijk nog sneller stijf gaan worden toch op de 2 km blijven hangen. Wel ervoor gezorgd dat de fietsers extra water bij zich hadden voor de loper gezien de warmte zodat deze gewoond oor kon lopen. Langzaamaan gingen we op het einde van deze shift ook al door wat dorpjes heen waar al wat feesten werden georganiseerd, erg leuk dat er zoveel mensen naar toe komen en je staan aan te moedigen. (dit niet alleen van toeschouwers maar ook over de hele route van andere teams welke voorbij komen). Aan het einde van deze shift begon het al hier en daar wat pijn te doen en wat stijfjes te worden, maar we gingen lekker door het tempo zat er lekker in en ik mochten deze shift weg schrijven met een gemiddelde van 4.15 per kilometer. Nog even de overweging gemaakt om met z'n alle door de stad Zele heen te gaan lopen welke eigenlijk op het parcours lag van team B, maar uiteindelijk besloten dit niet te doen en naar et rustpunt in Ossendrecht te rijden.

We waren weer terug in Nederland, ons rustpunt in Ossendrecht (sporthal) was al weer voorzien van wat te eten en van de opgezeten bedden. Helaas ondanks dat het donker was buiten kon ik ook hier niet slapen en had ik dus over het hele weekend maar 1,5 uur geslapen. Wel heerlijk weer een douche gepakt hier en nog even rustig wezen liggen en klaar gemaakt voor onze laatste shift. Midden in de nacht het team gewekt (want ik was toch nog wakker) zodat zij zich klaar konden gaan maken voor de laatste shift. Met de auto zijn we een stukje terug gereden tot net in België en hier lag het wisselpunt. Tot die tijd hadden we het droog gehad, maar vanaf hier ging het miezeren/motregenen maar dit bleef niet langer dan een uurtje aanhouden gelukkig. Langzaamaan kwamen door de Nederlandse plaatsen waar ze aan het feesten waren. Heel bijzonder dat jij door een stad heen hardloopt voor een goed doel en dat er daarom een groot feest wordt georganiseerd. Zelf mocht ik door Ossendrecht heen lopen wat erg gaaf was en erg leuk om mee te maken. Hierna volgden nog veel meer feesten en waren er overal wel een paar mensen langs de kant die je aanmoedigden. De laatste 30 kilometer zou in het teken staan van run-bike-run. Een mooie afsluiting om met alle lopers op de fiets te mogen zitten en de laatste paar kilometers af te mogen leggen. Deze kilometers werden steeds zwaarder en het lichaam werd steeds stijver. Maar gelukkig trokken we elkaar er door heen en bleven we doorgaan, stoppen was geen optie. Ook was het fantastisch als er weer ergens mensen langs de weg stonden om je aan te moedigen (ook al was het erg vroeg in de ochtend). En zeker als er dan een paar kinderen langs de weg staan om je een high five te geven en je aan te moedigen krijg je opeens weer even vleugels en loop je weer een stuk zonder eraan te denken dat alles pijn doet en stijf is. Helaas ben ik zelf nog tijdens de run-bike-run gevallen met de fiets door een erg glad stukje weg maar gelukkig heb ik hier alleen maar een schaafwond op m'n heup aan over gehouden. Deze laatste shift had ik zelf een snelheid van 4.26 per kilometer.

Aan het einde van de run-bike-run stond het andere team klaar om ons over te nemen en om het laatste gedeelte richting de coolsingel af te leggen. Vanaf het wisselpunt zijn wij naar Klaaswaal gegaan waar de catering op ons stond te wachten, hier hadden we even de tijd om ons op te frissen en nog even wat te eten. Toen was het wachten op ons team, want vanaf hier zou Jacqueline mee op de fiets stappen om het laatste stuk op de fiets af te leggen. Vanuit daar zijn we met de bus naar de Kralingse zoom gereden om vanaf daar de stad in te gaan met de metro. In Rotterdam aangekomen hadden we nog even de tijd om vast een biertje te drinken en alvast wat mensen op te zoeken welke ons zouden aanmoedigen langs de coolsingel.
Toen was het wachten geblazen op team B totdat we deze de coolsingel op zagendraaien, vanaf daar voegden we ons bij elkaar om zo gezamenlijk over de coolsingel te lopen. Heel bijzonder om zo over de coolsingel te mogen komen! Hierna was het natuurlijk het feliciteren van elkaar en laten van een traan hier en daar. Nog even en groepsfoto maken en hierna werden we toegesproken door Ted elke wij hadden uitgenodigd als VIP gast, hij heeft slokdarmkanker en kwam ons binnen halen en bedanken. Erg indrukwekend en bijzonder!!!!! Daarna was het tijd om langs de familie en vrienden te gaan welke ons feliciteerden.

Afsluitend hebben we met z'n alle een drankje gedaan op het terras en hebben we onze medaille gekregen. Het was daarna weer tijd om terug te gaan naar de bussen want iedereen was gesloopt! Alle sullen weer verzamelt en afscheidt genomen van iedereen. Zelf Jacqueline en Marcel nog even thuis gebracht en daarna samen met Claudia door gereden naar huis toe. Die avond ging bij ons het lichtje snel uit en hebben we heerlijk wat slaap ingehaald, want dat was wel nodig. De dag erna was ik gelukkig vrij en heb ik samen met Claudia de cateringbus schoon gemaakt en verder uitgeladen in Den Haag bij Bjorn.

Voor mij was dit mn eerste roparun en vond het een bijzondere reis (want dat mogen we het zeker noemen) waar alles in gebeurde en alle emoties voorbij kwamen. Op de coolsingel is mij vaak gevraagd hoe het was, dat is lastig te beantwoorden want de roparun is niet zomaar een hardloop wedstrijd maar een bijzondere beleving in totaal wat nergens anders mee te vergelijken is en bovenal niet omdat we voor zo'n prachtig doel lopen!

Tijdens het schrijven van dit verslag al nagenietend van deze bijzonder reis met Team 230 I run for life wordt het al weer langzaam aan tijd om naar de roparun 2016 te kijken.

En laten we een ding niet vergeten wat het allerbelangrijkste is aan de roparun, het doel waarvoor wij met z'n alle lopen!!!!!!!!!!!
danny
 
Berichten: 3
Geregistreerd: do 28 apr 2011, 15:07

Re: Roparun 2016

Berichtdoor Marlies » ma 01 jun 2015, 21:14

Mooi verslag Danny! Echt top en knap gedaan!
Marlies
 
Berichten: 101
Geregistreerd: zo 01 mei 2011, 20:15


Keer terug naar Wedstrijden

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 2 gasten

cron