2016-03-06 CPC Halve marathon, tevens NK halve

Vooruitzichten en ervaringen van de atleten

2016-03-06 CPC Halve marathon, tevens NK halve

Berichtdoor Marlies » ma 07 maart 2016, 23:04

Eindelijk weer eens een wedstrijd. De vorige wedstrijd heb ik me helaas moeten afmelden omdat ik al drie weken grieperig was, slap, moe en niet fit. Daarna lekker een week op wintersport gegaan en vandaag al weer precies 1 week in Nederland.

In tegenstelling tot vorig jaar was de halve en in het bijzonder het NK halve marathon geen doel voor mij. Ik had me ingeschreven voor het NK en wilde graag de sfeer van de CPC met veel publiek eens meemaken. Carla was het niet helemaal eens met mijn inschrijving…. Zij vond het beter om hem niet te lopen. Maar ja… ik dacht: “Ik ga gewoon lopen en zie wel. Gaat het niet, dan gaat het niet, gaat het lekker, dan loop ik lekker”. Dus stond ik toch aan de start van de CPC nadat ik vorig jaar na het NK halve gezegd had dat ik voorlopig geen halve marathon meer zou lopen…..Dat leek toen namelijk wel een hele…. :evil:
Aan de start dus, maar…..met de opdracht van Carla om niet gek te doen en hem als duurloop te lopen. Nou dat laatste daar had ik voor mezelf toch een kleine nuancering in aangebracht….ik wilde toch wel echt onder de 1.30 lopen. Over een exacte tijd of hoe hard ik per kilometer zou willen lopen had ik echt geen moment nagedacht. Ik zou wel zien. Ik wilde echt genieten en lekker lopen. :lol:

Voor de start leek het me wel een uitdaging om te proberen bij Annick te blijven, maar als het niet zou lukken, ook best, ik wilde niet weer zo kapot gaan als m’n vorige twee halve marathons vorig jaar. In het startvak werd het steeds drukker, maar was het ook wel weer gezellig met onze groep atleten. Samen met Annick, Tineke en Vincent een plekje bij de start gezocht, ongeveer op rij 5.
Lekker dicht op elkaar gepropt mochten we dan eindelijk weg. Het was even zoeken waar iedereen was, maar we Vincent, Annick en ik hadden elkaar gevonden, ook Carla liep een stukje met ons op. Dat duurde echter niet lang, want Annick ging wel heel erg hard. Prima dacht ik, ga maar, ik loop m’n eigen rustige tempo. :lol: Dus vervolgde ik m’n weg met Vincent. Geen idee hoe lang, maar na voor m’n gevoel een hele tijd, ik denk dat het eigenlijk maar 2 kilometers waren….., werden we ingehaald door Maarten, Robbie en Bas. Ik zei Vincent dat hij lekker mee moest gaan, ik voelde dat hij harder kon en ach ik zou m’n eigen langzame tempo wel lopen.
Heel bewust liet ik het tempo steeds ietsje zakken, want af en toe zag ik op m’n garmin een 3.49 opduiken, veel te hard, ik had in m’n hoofd kilometertijden van boven de 4, dus maar niet te veel er onder.

Ik liep wel echt enorm lekker, wat een mensen aan de kant, en wat een aanmoedigingen. Echt leuk zo onwijs veel publiek en dan een startnummer met je naam er op. Dat geeft echt een kick.
Ik liep heel lekker en ontspannen. Ik zag de klok bij doorkomst op 5km op 19’10 staan. Ik vroeg me een fractie van een seconde af of dit te hard was, maar dacht: ‘nou daar kom ik dan straks op 15km vanzelf wel achter’. :oops:
Dus bleef ik lekker doorlopen, om me heen kijken of ik bekende plekjes zag, bekende mensen, leuke muziek en lekker lopend in een groepje met 3 mannen. :)

Ik had me echt totaal niet voorbereid op deze wedstrijd, dus hoe we zouden lopen? Ik wist het niet, geen idee. Iedereen volgen en er stonden kilometerbordjes onderweg, dus ach, het zou best goed komen.
Doorkomst 10km was in 38’33. Hihi, ik dacht daar nog: ‘vreemd, soms loop ik een 10km en moet ik moeite doen om onder deze tijd te komen en nu moet ik er nog 11’. Nou ja, ik liep nog steeds lekker, dus wat maakte het uit. Mensen moedigden me aan en zeiden steeds: je kunt het, ga zo door, je loopt heel goed. Ook al waren het totaal onbekenden en sloeg het nergens op, het voelde wel goed. Dus liep ik nog steeds verder. :)
Ik zag Thomas nog staan onderweg, uitgestapt, huh balen dacht ik nog, dat was de vorige keer ook dat wij dezelfde wedstrijd liepen (Capelle). En verder liep ik weer…..
Paar bochten door en daar zag ik ineens iets van de zee voor me. Huh? We gingen toch niet over het strand? Het was toch wel verhard deze wedstrijd? Gelukkig zag ik even later mensen een bocht maken en de boulevard op schieten. Fijn, dacht ik toen nog. :roll:

Nou dat dacht ik niet meer toen ik diezelfde bocht om ging…..Wat een wind…tegen dus…en omhoog! Omhoog? Ja, omhoog, op de boulevard. En ook nog een beetje hagel erbij… En mannen die ineens achter me gingen lopen… Oei, m’n bovenbenen schoten hier wel vol, maar ja, opgeven zou ik toch niet, we zaten al op een kilometer of 15. Dan maar op kop, :evil: het was maar anderhalve kilometer deze boulevard hoorde ik….het leken er wel meer dan 2. Later zag ik ook dat deze kilometer tijd maar 10 seconden langzamer was dan de andere…..

Yes, de bocht om, boulevard af, maar oei, toen ging het ineens niet zo heel makkelijk meer. Het tempo bleef vanzelf hoog zag ik op m’n garmin, nou ja hoog, ik keek 1x en zag toen 3.58 staan, nou daar was ik tevreden mee, dus liep ik lekker door
Maar het werd wel zwaarder. Toen ik bij kilometer 19 kwam, was ik heel blij dat ik er nog ‘maar’ 2 hoefde, maar die waren wel heeeeel erg lang… Daar kwam echt geen eind aan. :cry: En zelfs na de laatste bocht was het nog een heel eind naar de finish….. In werkelijkheid misschien 100 meter

Eenmaal over de finish zag ik dat ik een super dik PR had gelopen: 1.22.03!!! :D :D
Wauw, drie minuten van m’n PR af!!! Iets van 9e vrouw hoorde ik, 3e Nederlandse vrouw (overall) en 2e bij de V35. Super super gaaf!!!

Allemaal blije mensen na de finish, iedereen uit de groep had super goed gelopen, gaaf! Maar ja, toen bleek dus dat ik 2e was op het NK, maar ik had geen idee, waar en hoe laat de prijsuitreiking was. Daar had ik niet op gerekend. Dus met Annick op zoek, gevraagd en toen we eindelijk wisten wat we wilden weten was het te laat om naar onze spullen bij Run2Day te lopen. Wat we toen gedaan hebben… :oops: ..naar de start gejogd, in de containers gekeken en een paar oude shirts die we konden vinden aangetrokken, shirts die mensen bij de start hadden weggegooid…. Wat zagen we er uit….Maar ja, beter iets dan niets, want het was met 5 graden toch wel heel erg koud in één shirtje….. :cry:
Wahten, wachten en wachten en toen de prijsuitreiking. Met alle Masters op het podium en luisteren naar het Wilhelmus. Dat is toch wel heel erg speciaal, mooi en bijzonder. :)

Wat een dag, wat een dag. Weggaan om lekker te lopen, totaal zonder verwachting en thuis komen met een dik PR en een mooie zilveren medaille. Gaaf! Blij! Tevreden! :D :D :D
Marlies
 
Berichten: 101
Geregistreerd: zo 01 mei 2011, 20:15

Keer terug naar Wedstrijden

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 4 gasten

cron